ZMIANY KLIMATYCZNE – WYZWANIA DLA PRAWA MORZA

Artykuł jest próbą zwrócenia uwagi na prawne konsekwencje zmian klimatycznych zachodzących we współczesnym świecie w zakresie, w jakim dotyczą one zagadnień związanych z prawem morza. Wydaje się, że Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. w niewystarczający sposób odpowiada na takie wyzwania jak podnoszenie się poziomu mórz i oceanów, deterytorializacja klimatyczna, czy migracje związane z ocieplaniem się klimatu. Ich prawne konsekwencje są oczywiste. Zmianie ulega układ granic morskich, przeformułowania wymagają definicje niektórych, niewzruszalnych dotąd pojęć, takich jak wyspa, czy szelf kontynentalny. Wątpliwości budzić zaczyna także dotychczasowy sposób postrzegania związku terytorium lądowego z morskim. Coraz śmielej zadawane jest pytanie, czy państwo, które wskutek skutków zmian klimatycznych utraci swoje terytorium lądowe, utraci także wody terytorialne i wyłączne strefy ekonomiczne? Poważnej i głębokiej refleksji wymaga także wpływ zmian klimatycznych na prawo oceanu światowego, na regulacje dotyczące morskich zasobów genetycznych oraz na przepisy dotyczące odpowiedzialności za szkodę w środowisku morskim. Zmiany klimatyczne są coraz powszechniej uznawane za problem globalny, niosący z sobą poważne następstwa ekologiczne, społeczne, ekonomiczne i polityczne. Wszystkie wymienione sfery oddziaływują na człowieka i jego relacje z morzem, determinując w dużej mierze jego pozycję w środowisku naturalnym. Dlatego też autor pozwala sobie sądzić, że podjęcie omawianych w niniejszym artykule zagadnień jest ważne i potrzebne.

Zagadnienia pojęcia i ustroju samorządu terytorialnego w Polsce

W artykule przedstawione zostały elementy konstrukcji prawnej ustroju współczesnego samorządu terytorialnego. Autorka na podstawie literatury przedmiotu opisała i zdefiniowała pojęcie decentralizacji oraz pojęcie samorządu terytorialnego. Dodatkowo zostały przedstawione poszczególne elementy składające się na pojęcie samorządu terytorialnego: element podmiotowy, którym jest społeczność lokalna oraz element przedmiotowy czyli wykonywanie przekazanych ustawą zadań publicznych. Jako istotę i trzon samorządu terytorialnego autorka wskazała wykonywanie zadań własnych, bez których samorząd terytorialny nie powinien być w ogóle powoływany. Część artykułu poświęcona jest również zagadnieniom elementom ustroju finansowego samorządu terytorialnego. W tej części autorka dokonała oceny systemu dochodów wspólnot samorządowych i uznała, że system dochodów na szczeblu powiatu i województwa samorządowego cechuje brak stabilności, trwałości i wymaga on doskonalenia.

MENEDŻERSKI SYSTEM ZARZĄDZANIA W SĄDACH SPRAWOWANY PRZEZ DYREKTORA

Przedmiotem artykułu jest menadżerski system zarządzania w sądownictwie i kwestia dobrej administracji zarówno wewnętrznego zorganizowania sądowej kadry urzędniczej jak i biurowości sądowej. Autor przedstawia problematykę dualistycznego modelu podziału obowiązków między prezesa a dyrektora sądu, z uwzględnieniem w szczególności statusu dyrektora sądu. Rozdzielenie funkcji związanych z wykonywaniem wymiaru sprawiedliwości i ochrony prawnej oraz funkcji administracyjnej związanej z organizowaniem warunków do realizacji zadań sądów jak również właściwy podział obowiązków kierujących strukturami organów sądowych ma na celu zwiększenie sprawności, jakości i efektywności funkcjonowania sądownictwa powszechnego. Poszerzenie kompetencji dyrektora sądu to jednocześnie uwolnienie sędziów od obowiązków administracyjnych zawiązanych z zapewnieniem organizacyjnego i technicznego zaplecza dla realizowania podstawowej działalności sądów. Pozwoli to prezesowi skupić się na zarządzaniu działalnością orzeczniczą sądu i sprawowaniu funkcji lidera.

Łowiectwo w Federacji Rosyjskiej. Podstawy prawno-organizacyjne

Celem niniejszego artykułu jest prezentacja podstawowych zagadnień prawnych odnoszących się do organizacji łowiectwa w Federacji Rosyjskiej, w szczególności takich jak zasady ogólne, ustalenia terminologiczne, struktura organizacyjna gospodarki łowieckiej, wymogi formalne wobec myśliwych, zasoby łowieckie i ich ochrona, kontrola i nadzór.

Glosa do uchwały Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 24 sierpnia 2016r., I KZP 2/16

-

BŁĘDY KOMUNIKACYJNO-POZNAWCZE W ARGUMENTACJI PRAWNICZEJ A UZASADNIANIE ORZECZEŃ SĄDOWYCH

W niniejszym artykule podjęto próbę wskazania konieczności redefiniowania pojęcia sofizmatu w argumentacji prawniczej na gruncie polskiej teorii prawa poprzez odniesienie się do twierdzenia zwanego fallacy not fallacious. Celem wykazania doniosłości dyskutowanej kwestii autorka dokonała zwięzłego przedstawienia trudności definicyjnych z pojęciem sofizmatu, perswazji, manipulacji, chwytów erystycznych i technik komunikacyjno-poznawczych. Na przykładzie treści wybranych uzasadnień orzeczeń sądowych zostało zobrazowane zagadnienie „niesofistycznego sofizmatu”, uzasadniające tezę, w myśl której o tym czy dany argument podniesiony w dyskursie sądowym jest poprawny, decyduje kontekst wypowiedzi.

PROBLEMATYKA BRAKU ZGODY NA DOKONANIE OBOWIĄZKU PODDANIA SIĘ SZCZEPIENIOM OCHRONNYM

Celem niniejszego artykułu jest omówienie problematyki nieudzielenia zgody na wykonanie obowiązkowych szczepień ochronnych. Z uwagi na występowanie obowiązku szczepień ochronnych, dyskusyjna pozostaje kwestia ewentualnego wyrażenia zgody rodziców na ich wykonanie. Celem niniejszych rozważań jest próba udzielenia odpowiedzi na pytanie o charakter ewentualnej odmowy zgody na wykonanie szczepień ochronnych. Analizie poddano wymogi dotyczące zgody udzielanej na świadczenie zdrowotne. Zgoda pacjenta stanowi podstawowy warunek, decydujący o legalności działań profilaktycznych. Jednakże występują przepisy prawne ograniczające autonomię pacjenta, w szczególności prawo do wyrażenia zgody na dokonanie szczepień. W związku z powyższym prymat wiodą wartości wynikające z ochrony zdrowia publicznego, nie zaś z ochrony praw jednostki. Autonomię pacjenta ograniczają między innymi przepisy Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Zostały przedstawione konsekwencje prawne niezaszczepienia dzieci przez rodziców, opiekunów prawnych lub faktycznych między innymi na przykładzie ograniczenia władzy rodzicielskiej przez Sąd w Białogardzie w stosunku do rodziców, którzy nie wyrazili zgody na szczepienia dziecka. Z roku na rok można zaobserwować wzrastającą liczbę niezaszczepionych dzieci, a co za tym idzie powrót niebezpiecznych chorób zakaźnych. Analizie poddano teoretyczne założenia i praktyczne zastosowanie w przypadku nieudzielenia zgody na dokonanie szczepień ochronnych.

Zagadnienia dotyczące Funduszu Wyborczego partii politycznych

Partie polityczne są niezbędne dla funkcjonowania demokracji parlamentarnej, chociaż, zarówno w Polsce, jak w innych państwach, panuje niechęć do nich. Ze względu na ich miejsce w życiu publicznym; funkcje, jakie w nim wypełniają; na ich wpływ na sprawowanie władzy w państwie; na rekomendowanie osób na najważniejsze stanowiska w kraju, ale także na stanowiska w podmiotach działających na styku polityki i biznesu (chociażby w spółkach z udziałem Skarbu Państwa); na wpływanie na politykę państwa; nieustannie wzbudzają one duże zainteresowanie i emocje (nawet jeżeli są to emocje negatywne). Za jedne z najbardziej istotnych i jednocześnie skomplikowanych zagadnień, i to nie tylko w Polsce, uznaje się finansowanie partii politycznych oraz jawność w tym zakresie. Postrzeganie tych kwestii i stosunek do nich, zmienia się w ostatnim czasie przede wszystkim z uwagi na zmianę charakteru partii politycznych, ale także ze względu na rozwój socjotechniczny, a głównie technologiczny, który daje wiele nowych możliwości działania partiom politycznym, w tym, w zakresie pozyskiwania przez nie środków finansowych (np. direct e-mail fundraising czy direct debit), ale zwiększa również potencjalne możliwości realizacji konstytucyjnej zasady jawności finansowania polityki. W poruszanych w artykule zagadnieniach, dotyczących Funduszu Wyborczego partii oraz jawności w tym zakresie, ale również generalnie odnośnie do jawności finansowania polityki, warto byłoby rozważyć wprowadzenie zmian, które pozwalałyby, między innymi przy wykorzystaniu nowych technologii, usprawnić proces finansowania partii, kontrolę w tym zakresie, a przede wszystkim zwiększyć podkreślaną przeze mnie wielokrotnie jawność.

Karnoprawna ochrona ustroju konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej

Przedmiotem artykułu jest tematyka dotycząca karnoprawnej ochrony demokratycznego ustroju Rzeczypospolitej Polskiej. Przedstawiono w nim kształtowanie się ustroju konstytucyjnego w Polsce i jego pojęcie oraz rozwój prawodawstwa w tym zakresie. Dodatkowo odniesiono się do katalogu przestępstw przeciwko ustrojowi konstytucyjnemu w kontekście jego prawnokarnej ochrony. Autorka wyraziła stanowisko, że w aktualnej sytuacji, zarówno przepisy konstytucji, jak i kodeksu karnego, pozwalają na prawidłową ochronę i stabilizację demokratycznego porządku prawnego w Polsce oraz mają cały czas istotne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania Rzeczypospolitej Polskiej.

PSYCHOFARMAKOTYRANIA? PSYCHIATRYZACJA PONOWOCZESNOŚCI JAKO UCIECZKA OD WOLNOŚCI

Okazało się, że wielokrotnie wyrażane ostrzeżenie przed nową „psychofarmakotyranią” ma swoje rzeczowe podstawy. Prowadzą ku niej z konieczności wpierw globalne procesy „medykalizacji”, „psychiatryzacji” i „psychofarmakologizacji”. Dotyczą one nie jakiegoś peryferium człowieka, ale samego naszego człowieczeństwa (istoty człowieka), bo sprowadzają problemy moralne - a tylko te dotyczą człowieka jako człowieka – do problemów zdrowotnych, „leczonych” psychofarmaceutykami. Prowadzi to zmian w funkcjonowaniu człowieka w jego człowieczeństwie, bo modyfikuje działanie ludzkiego rozumu, woli i uczuć. Identyfikacja tej manipulacji – kluczowa wpierw dla etyki, zajmującej się dobrem i złem moralnym, czyli dobrem i złem człowieka jako człowieka - jest jednak utrudniona, czy nawet uniemożliwiona na gruncie rozpowszechnionych dzisiaj modeli psychiatrii, dogmatycznie zamkniętych na klasyczną antropologię filozoficzną i klasyczną etykę. Autor ukazał ten antropologiczny i etyczny redukcjonizm u podstaw rozpowszechnionej w środowiskach psychiatrycznych (ale nie wszystkich) akceptacji psychofarmakologicznej manipulacji masami, jakoby dla ratowania ich zdrowia (zwłaszcza przed epidemią depresji) i „poprawienia” jakoby ułomnego człowieczeństwa.