Η παρούσα διατριβή προσφέρει μία περιήγηση στον κόσμο της αυτόματης παραλληλοποίησης των βρόχων παρουσιάζοντας και περιγράφοντας παράλληλα ένα εργαλείο αυτόματου παραλληλισμού (πηγαίο σε πηγαίο) που δημιουργήθηκε εκ του μηδενός και ονομάζεται C2μTC/SL. Αφού παρουσιαστούν βασικές ένοιες στον χώρο του αυτόματου παραλληλισμού, το σύστημα SVP περιγράφεται: Μια καινοτόμος πρόταση στις πολύ-πύρηνες αρχιτεκτονικές και αποτελεί στόχο - έξοδο του C2μTC/SL. Το SVP αποτελεί το σχέδιο για έναν πολύ-πύρηνο επεξεργαστή και έχει την ιδιότητα να εκτελεί ένα ολόκληρο λειτουργικό σύστημα το οποίο μπορεί να καταλαμβάνει μέρος του ISA (Instruction Set Architecture) του πυρήνα. Πολλοί από αυτούς τους πυρήνες μπορούν να συνδυαστούν στο λεγόμενο μικροπλέγμα (microgrid). Ο προγραμματισμός του microgrid στηρίζεται σε οικογένειες από νήματα. Κάθε οικογένεια εκτελείται αυτόνομα και όλα τα νήματα που ανήκουν σε αυτήν την οικογένεια μπορούν να εκτελεστούν παράλληλα. Επίσης, κάθε νήμα μπορεί να δημιουργήσει όσες οικογένειες χρειάζεται κατά βούληση. Με αυτόν τον τρόπο, μια ολόκληρη ιεραρχία από νήματα μπορεί να εκτελείται ανά πάσα στιγμή στο microgrid. Ο συγχρονισμός μεταξύ των νημάτων επιτυγχάνεται από την ύπαρξη μιας σειράς καναλιών που μπορούν να μεταφέρουν πληροφορίες από ένα νήμα σε μια οικογένεια στα γειτονικά του. Εάν οι πόροι του συστήματος εξαντληθούν, τότε το σύστημα είναι ικανό να επιστρέψει σε κατάσταση σειριακής εκτέλεσης. Δύο γλώσσες προγραμματισμού δημιουργήθηκαν για τον προγραμματισμό του microgrid σε ένα υψηλότερο επίπεδο: μTC και SL. Και οι δύο περιγράφονται στο κείμενο, και η βασική τους λειτουργία είναι να επεκτείνουν την γλώσσα C με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να ελέγχουν την δημιουργία και την εκτέλεση των οικογενειών από νήματα.Στην συνέχεια ο αυτόματος μεταφραστής C2μTC/SL παρουσιάζεται και περιγράφεται: Ο σκοπός του είναι να δέχεται ως είσοδο ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα γραμμένο σε C και να το μεταμορφώνει σε ένα παράλληλο πρόγραμμα SL. Αρχικά η έξοδός του ήταν η γλώσσα μTC αλλά με την εμφάνιση της SL ο μεταφραστής προσαρμόστηκε ανάλογα, οπότε και το όνομά του C2μTC/SL. Η βασική δομή για την οποία ενδιαφέρεται ο μεταφραστής είναι οι βρόχοι μιας και το μεγαλύτερο ποσοστό του χρόνου εκτέλεσης σε ένα πρόγραμμα είναι οι βρόχοι. Εφ’ όσων το SVP δουλεύει με οικογένειες από νήματα που μοιάζουν με μονοδιάστατους βρόχους, η μετατροπή ενός οποιοδήποτε βρόχου σε οικογένεια νημάτων είναι ένα σημαντικό βήμα. Για τον λόγο αυτό, οι βρόχοι χωρίζονται σε μονοδιάστατους και πολυδιάστατους με κάθε κατηγορία να χρειάζεται και διαφορετική αντιμετώπιση όσον αφορά την μετατροπή του κώδικα που χρειάζεται.Οι μονοδιάστατοι βρόχοι χωρίζονται περαιτέρω σε κατηγορίες ανάλογα με τις εξαρτήσεις που βρίσκονται στον βρόχο (loop carried dependencies). Βρόχοι χωρίς εξαρτήσεις απλά μετατρέπονται σε πλήρως παράλληλες οικογένειες ενώ οι βρόχοι με εξαρτήσεις μετατρέπονται σε οικογένειες που χρησιμοποιούν τα ειδικά κανάλια συγχρονισμού του SVP για να μεταφέρουν δεδομένα από τον ένα νήμα στο επόμενο με την μορφή της ροής δεδομένων (data flow). Αυτού του είδους η μετατροπή επιτρέπει στα νήματα να έχουν τα δεδομένα που χρειάζονται χωρίς να χρειάζεται να τα αναζητήσουν στην κεντρική κοινή μνήμη, πράγμα «ακριβό» από άποψη χρόνου. Όταν κάθε νήμα τελειώσει τον υπολογισμό που του αναλογεί, όλα τα σχετικά δεδομένα μεταφέρονται στο επόμενο νήμα μέσω του ειδικού καναλιού επικοινωνίας του SVP. Ο συνδιασμός της εκτέλεσης παράλληλων ροών δεδομένων με την χρήση των ειδικών καναλιών επικοινωνίας προσφέρει μεγάλες αυξήσεις στην αποδοτικότητα και στην επιτάχυνση ενός προγράμματος.Οι πολυδιάστατοι βρόχοι επίσης χωρίζονται σε υποκατηγορίες. Η πρώτη δεν περιέχει εξαρτήσεις και κάθε επίπεδο στον βρόχο μπορεί να μετατραπεί σε μια πλήρως παράλληλη οικογένεια αναθέτοντας στο περιβάλλον εκτέλεσης του SVP την εξισορρόπηση βάρους μεταξύ των πυρήνων του microgrid. Η δεύτερη (και πιο ενδιαφέρουσα) κατηγορία περιλαμβάνει βρόχους που περιέχουν στατικές εξαρτήσεις. Η προσέγγιση του Lamport με τα υπερεπίπεδα (hyperplanes) χρησιμοποιείται σε αυτήν την περίπτωση αλλά με μια καινοτομία: Αντί να γίνουν οι απαραίτητοι (δύσκολοι σε πολλές περιπτώσεις) υπολογισμοί σε χρόνο μετάφρασης, το περιβάλλον εκτέλεσης αναλαμβάνει να εντοπίσει όλα τα στοιχεία που μπορούν να εκτελεστούν παράλληλα ανά κύκλο εκτέλεσης ακολουθώντας διαισθητικά τον πίνακα εξαρτήσεων. Αυτή η ιδέα οδήγησε στην δημιουργία του πρώτου μας αλγορίθμου χρόνου εκτέλεσης: Τον αλγόριθμο σταθερού μεγέθους (Fixed Sized Algorithm). Είχε την δυνατότητα να εντοπίζει τα κρυμμένα υπερεπίπεδα την ίδια ώρα που εκτελούσε τον ίδιο τον κώδικα του προγράμματος. Ο χώρος αναζήτησης των δεικτών των βρόχων χωρίζεται σε μεγέθη σταθερού μήκους κατά το πιο εσωτερικό βρόχο. Ο παραλληλισμός επιτυγχάνεται μεταξύ των κομματιών σταθερού μήκους ενώ κάθε τμήμα εσωτερικά εκτελείται σειριακά. Ενώ ο αλγόριθμος δούλεψε σωστά, καλές επιταχύνσεις επιτυγχάνονταν μόνο εάν το σταθερό μήκος ήταν κατάλληλα επιλεγμένο εκ των προτέρων, κάτι πρακτικά αδύνατον αφού κάθε πρόβλημα έχει το δικό του βέλτιστο μέγεθος. Αυτό το πρόβλημα μετέτρεψε τον αλγόριθμο σε ένα καλό πρώτο βήμα και σε ένα εργαλείο για συγκρίσεις.Αυτή η αδυναμία του αλγορίθμου σταθερού μεγέθους καλύφθηκε με τον αλγόριθμο που υπήρξε ο εξελικτικός απόγονος του αρχικού. Τον αλγόριθμο αυτό-μεταβαλλόμενου μεγέθους (Self-Adaptive Algorithm). Χρησιμοποιώντας τις ίδιες αρχές με τον αλγόριθμου σταθερού μεγέθους, μπορούσε σε χρόνο εκτέλεσης να μεταβάλλει το μέγεθος τον τμημάτων βάσει κάποιων μετρικών από κύκλο σε κύκλο.Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι ο αλγόριθμος μεταβαλλόμενου μεγέθους επιτυγχάνει επιταχύνσεις σχεδόν ίσες με τα βέλτιστα αποτελέσματα για αυτού του τύπου τον παραλληλισμό. Οι αλγόριθμοι επίσης συγκρίθηκαν με μια τυπική μέθοδο χρόνου μετάφρασης και βρέθηκε ότι σε κάποιες περιστάσεις τα αποτελέσματα είναι κοντά. Αυτό μαζί με την ευελιξία της μεθόδου του χρόνου εκτέλεσης (π.χ. αντιμετώπιση μη ορθοκανονικών βρόχων) κάνει τον αυτό-μεταβαλλόμενο αλγόριθμο ειδικά ελκυστικό.
Mapping loop-based programs onto a multithreaded processor