Is there still a role for the oesophageal Doppler in cardiac output monitoring?

The oesophageal Doppler monitor received early endorsement as an effective emerging medical technology, although numerous alternatives have since been widely adopted. This article examines the evidence supporting the continued use of the oesophageal Doppler.

A Comparison of Three Minimally Invasive Cardiac Output Devices with Thermodilution in Elective Cardiac Surgery

This study compared the cardiac output responses to haemodynamic interventions as measured by three minimally invasive monitors (Oesophageal Doppler Monitor, the VigileoFlotrac and the LiDCOrapid) to the responses measured concurrently using thermodilution, in cardiac surgical patients. The study also assessed the precision and bias of these monitors in relation to thermodilution measurements. After a fluid bolus of at least 250 ml, the measured change in cardiac output was different among the devices, showing an increase with thermodilution in 82% of measurements, Oesophageal Doppler Monitor 68%, VigileoFlotrac 57% and LiDCOrapid 41%. When comparing the test devices to thermodilution, the kappa statistic showed at best only fair agreement, Oesophageal Doppler Monitor 0.34, LiDCOrapid 0.28 and VigileoFlotrac -0.03. After vasopressor administration, there was also significant variation in the change in cardiac output measured by the devices. Using Bland-Altman analysis, the precision of the devices in comparison to thermodilution showed minimal bias, but wide limits of agreement with percentage errors of Oesophageal Doppler Monitor 64.5%, VigileoFlotrac 47.6% and LiDCOrapid 54.2%. These findings indicate that these three devices differ in their responses, do not always provide the same information as thermodilution and should not be used interchangeably to track cardiac output changes.

Μελέτη αιμοδυναμικών μεταβολών από τη χρήση ακρυλικού τσιμέντου σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου, με τη μέθοδο των διοισοφαγγελιων υπερήχων (Oesophageal Doppler Monitor, ODM)

Η σοβαρή υπόταση, η υποξαιμία, η καρδιακή ανακοπή και ο αιφνίδιος θάνατος είναι καλά τεκμηριωμένες επιπλοκές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου (ΟΑΙ). με την τεχνική εμφύτευσης τσιμέντου. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την κλινική χρησιμότητα του διοισοφάγειου Doppler στην εκτίμηση της διεγχειρητικής αιμοδυναμικής κατάστασης ασθενών, που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική ισχίου με εμφύτευση τσιμέντου. Στην παρούσα μελέτη περιλαμβάνονται 35 ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε (ΟΑΙ) με χρήση τσιμέντου, υπό γενική αναισθησία. Με τη χρήση του ODM μετρήθηκαν η CO, o SV, ο FTc, η PV, η ΜΑ, ΜΑΠ, η ΚΣ και η PaO₂. Επίσης υπολογίσθηκε ο συνολικός όγκος των υγρών και του αίματος, που χορηγήθηκαν διεγχειρητικά στους ασθενείς της μελέτης (ομάδα ODM) για να συγκριθούν με ομάδα ελέγχου. Η προσθήκη του τσιμέντου προκαλεί παροδική, αλλά σημαντική μείωση στην CO, στον SV και στην PaO₂, αλλά όχι στις άλλες παραμέτρους. Η συνολική ποσότητα των υγρών που χορηγήθηκαν διεγχειρητικά. ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στην ομάδα ODM. Η παρούσα μελέτη δείχνει την ανωτερότητα του διοισοφάγειου Doppler σε σχέση με το συμβατικό monitoring, στην ανίχνευση τέτοιων μεταβολών. Πιστεύουμε ότι το ODM μπορεί να χρησιμοποιείται γρήγορα, εύκολα και με ασφάλεια για την εκτίμηση και αντιμετώπιση της αιμοδυναμικής κατάστασης των βαρέως πασχόντων και υψηλού κινδύνουασθενών.