scholarly journals Analysis of Elements in the Substrate Required for Processing by Mitochondrial Processing Peptidase

1995 ◽  
Vol 270 (51) ◽  
pp. 30322-30326 ◽  
Author(s):  
Tadashi Ogishima ◽  
Takuro Niidome ◽  
Kunitoshi Shimokata ◽  
Sakae Kitada ◽  
Akio Ito
Antioxidants ◽  
2021 ◽  
Vol 10 (3) ◽  
pp. 346
Author(s):  
Juhyun Sim ◽  
Jiyoung Park ◽  
Hyun Ae Woo ◽  
Sue Goo Rhee

Prx V mRNA contains two in-frame AUG codons, producing a long (L-Prx V) and short form of Prx V (S-Prx V), and mouse L-Prx V is expressed as a precursor protein containing a 49-amino acid N-terminal mitochondria targeting sequence. Here, we show that the N-terminal 41-residue sequence of L-Prx V is cleaved by mitochondrial processing peptidase (MPP) in the mitochondrial matrix to produce an intermediate Prx V (I-Prx V) with a destabilizing phenylalanine at its N-terminus, and further, that the next 8-residue sequence is cleaved by mitochondrial intermediate peptidase (MIP) to convert I-Prx V to a stabilized mature form that is identical to S-Prx V. Further, we show that when mitochondrial H2O2 levels are increased in HeLa cells using rotenone, in several mouse tissues by deleting Prx III, and in the adrenal gland by deleting Srx or by exposing mice to immobilized stress, I-Prx V accumulates transiently and mature S-Prx V levels decrease in mitochondria over time. These findings support the view that MIP is inhibited by H2O2, resulting in the accumulation and subsequent degradation of I-Prx V, identifying a role for redox mediated regulation of Prx V proteolytic maturation and expression in mitochondria.


1994 ◽  
Vol 269 (7) ◽  
pp. 4959-4967 ◽  
Author(s):  
M. Arretz ◽  
H. Schneider ◽  
B. Guiard ◽  
M. Brunner ◽  
W. Neupert

2014 ◽  
Author(s):  
Αλέξανδρος Αλεξανδράτος

Τα είδη του γένους Leishmania αποτελούν υποχρεωτικά ενδοκυττάρια πρωτοζωικά παράσιτα που προκαλούν ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, τις λεισμανιάσεις. Η λεϊσμανίαση θεωρείται νόσος εξέχουσας σπουδαιότητας, με 2 εκατομμύρια νέα κρούσματα το χρόνο, χρήζουσας μεγάλης κοινωνικής και οικονομικής σημασίας. Για τον έλεγχο των συνεχώς αυξανόμενων κρουσμάτων, είναι επιτακτική ανάγκη η ανάπτυξη νέων μη-τοξικών φαρμάκων που θα στοχεύουν σε μόρια-στόχους σημαντικά για την ολοκλήρωση του παρασιτικού κύκλου ζωής. Κατ’ αυτόν τον τρόπο κρίνεται απαραίτητη η μελέτη μηχανισμών και παραγόντων μολυσματικότητας του παρασίτου, που ελέγχουν τον κυτταρικό κύκλο και τη διαφοροποίηση του παρασίτου. Στα πλαίσια αυτά, έχει δειχθεί ότι η επισωμική υπερέκφραση της συνδετικής ιστόνης Η1 του παρασίτου Leishmania (LeishH1) οδηγεί στην καθυστέρηση της ολοκλήρωσης του κυτταρικού κύκλου, αλλά παράλληλα και στη μείωση του ρυθμού διαφοροποίησης των παρασίτων από προμαστιγωτές σε αμαστιγωτές μορφές, έχοντας σαν αποτέλεσμα τη μείωση της μολυσματικότητας του παρασίτου τόσο in vitro όσο και in vivo. Στόχος αυτής της διατριβής ήταν η ανάδειξη μορίων που επηρεάζουν τη μολυσματικότητα του παρασίτου, μελετώντας το προτέωμα των μη μολυσματικών παρασίτων που υπερεκφράζουν την LeishH1. Η συγκριτική μελέτη των παρασίτων που υπερεκφράζουν τη LeishH1 σε σχέση με τα παράσιτα ελέγχου, είχε επίσης ως σκοπό την περαιτέρω μελέτη του βιολογικού ρόλου της LeishH1 στα παράσιτα και τη διερεύνηση του ρόλου της στη γονιδιακή ρύθμιση του παρασίτου. Η συγκριτική πρωτεομική ανάλυση με ηλεκτροφόρηση δυο-διαστάσεων, των παρασίτων που υπερεκφράζουν την LeishH1 σε σχέση με τα παράσιτα ελέγχου, κατέδειξε πως μόνο μια μικρή ομάδα πρωτεϊνών παρουσιάζει διαφορική έκφραση. Συγκεκριμένα, τρεις πρωτεΐνες [heat shock protein 83 (HSP83), eukaryotic elongation factor 2(eEF-2), alpha subunit of the mitochondrial processing peptidase (α-MPP)] παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης ενώ άλλες δυο (α/β τουμπουλίνη, ΜΑΡ) παρουσιάζουν μεγαλύτερη κατανομή έκφρασης. Πειράματα αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφάσης πραγματικού χρόνου, επιβεβαίωσαν το αποτέλεσμα αυτό, υποδηλώνοντας ότι η LeishH1 δεν είναι γενικός καταστολέας της μεταγραφής αλλά επηρεάζει ένα ειδικό υποσύνολο πρωτεϊνών, σε προ- ή μετα-μεταγραφικό επίπεδο. Ανάμεσα στις πρωτεΐνες με διαφορική έκφραση ήταν και η τουμπουλίνη. Η διαφορική έκφραση της πρωτεΐνης αντικατοπτρίζεται άμεσα στη μορφολογία των παρασίτων που υπερεκφράζουν την LeishH1, καθώς τα παράσιτα αυτά παρουσιάζουν μικρότερο και πιο στρογγυλό σχήμα και μεγαλύτερη μορφολογική ετερογένεια. Μια ακόμα πρωτεΐνη με διαφορική έκφραση, ήταν και η HSP83, η οποία παρουσίασε χαμηλότερα επίπεδα. Θέλοντας να εξακριβώσουμε σε ποιο επίπεδο παρεμβαίνει η LeishH1 στο μηχανισμό έκφρασης της HSP83, συγκρίναμε τα επίπεδα του mRNA και η ανάλυση κατέδειξε ότι δεν υπάρχουν διαφορές στα επίπεδα αυτά. Επίσης, μελετήθηκε ο ρυθμός έκφρασης της πρωτεΐνης μέσω της μεταβολικής σήμανσης των πρωτεϊνών και αποκαλύφθηκε πως σε αυτό το στάδιο εντοπίζεται η παρεμβολή της LeishH1, καθώς τα παράσιτα που την υπερεκφράζουν παρουσιάζουν χαμηλότερο ρυθμό έκφρασης της HSP83. Συμπερασματικά διαφαίνεται πως υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ μονοπατιών που εμπλέκονται στην αντίσταση έναντι φαρμακευτικών ουσιών, στην απόπτωση και τη μολυσματικότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα ειδικά σήματα και οι μηχανισμοί που ρυθμίζουν τη διαφοροποίηση/μολυσματικότητα του παρασίτου και την απόπτωση/απόκριση στο στρες, χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης καθώς φαίνεται να αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.


1998 ◽  
Vol 273 (21) ◽  
pp. 13143-13149 ◽  
Author(s):  
Stefanie Brumme ◽  
Volker Kruft ◽  
Udo K. Schmitz ◽  
Hans-Peter Braun

1991 ◽  
Vol 113 (1) ◽  
pp. 65-76 ◽  
Author(s):  
G Isaya ◽  
F Kalousek ◽  
W A Fenton ◽  
L E Rosenberg

Many precursors of mitochondrial proteins are processed in two successive steps by independent matrix peptidases (MPP and MIP), whereas others are cleaved in a single step by MPP alone. To explain this dichotomy, we have constructed deletions of all or part of the octapeptide characteristic of a twice cleaved precursor (human ornithine transcarbamylase [pOTC]), have exchanged leader peptide sequences between once-cleaved (human methylmalonyl-CoA mutase [pMUT]; yeast F1ATPase beta-subunit [pF1 beta]) and twice-cleaved (pOTC; rat malate dehydrogenase (pMDH); Neurospora ubiquinol-cytochrome c reductase iron-sulfur subunit [pFe/S]) precursors, and have incubated these proteins with purified MPP and MIP. When the octapeptide of pOTC was deleted, or when the entire leader peptide of a once-cleaved precursor (pMUT or pF1 beta) was joined to the mature amino terminus of a twice-cleaved precursor (pOTC or pFe/S), no cleavage was produced by either protease. Cleavage of these constructs by MPP was restored by re-inserting as few as two amino-terminal residues of the octapeptide or of the mature amino terminus of a once-cleaved precursor. We conclude that the mature amino terminus of a twice-cleaved precursor is structurally incompatible with cleavage by MPP; such proteins have evolved octapeptides cleaved by MIP to overcome this incompatibility.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document