The prohibition of the threat or use of force in cyberspace: novel legal frontier or adaptation of old frameworks?

Defined as ‘a domain characterized by the use of electronics and the electromagnetic spectrum to store, modify, and exchange data via networked systems and associated physical infrastructures’ cyberspace is created by people for the people. However, this is not always the case. Cyber operations conducted by states may amount to the use of force. The opinions, though, regarding the threshold that must be reached differ, and there are diverse theories on when a cyber operation constitutes the use of force. Furthermore, there are cases of operations that despite not reaching the threshold of use, fall under the definition of threat of force, under Article 2(4) of the UN Charter. Finally, cyber operations that fail to reach the threshold may still be contrary to international law, constituting a prohibited intervention in the internal affairs of another state. Le cyberespace, défini comme « un domaine caractérisé par l’usage de l’électronique et du spectre électromagnétique pour stocker, modifier et échanger des données via des systèmes en réseaux et les structures physiques qui y sont attachées », est créé par des gens et pour les gens. Ce n’est pourtant pas toujours le cas. Des cyberopérations menées par des États peuvent représenter un emploi de la force. Mais les avis divergent quant au seuil devant être atteint, et les théories pour déterminer quand une cyberopération constitue un emploi de la force sont diverses. En outre, il existe des cas d’opérations qui n’atteignent pas ce seuil, mais qui relèvent pourtant de la définition de menace de la force, au sens de l’article 2(4) de la Charte des Nations unies. Enfin, des cyberopérations n’atteignant pas ce seuil peuvent néanmoins être contraires au droit international, en ce qu’elles constituent une intervention interdite dans les affaires intérieures d’un autre État. Omschreven als ‘een domein dat wordt gekenmerkt door het gebruik van elektronica en het elektromagnetische spectrum om gegevens op te slaan, te wijzigen en uit te wisselen via netwerksystemen en bijbehorende fysieke infrastructuren’ komt cyberspace tot stand door en voor mensen. Dat is echter niet altijd het geval. Cyberoperaties geleid door staten kunnen neerkomen op het gebruik van geweld. Over de drempel die bereikt moet worden lopen de meningen echter uiteen, en er zijn verschillende theorieën om te bepalen wanneer bij een cyberoperatie sprake is van gebruik van geweld. Verder zijn er gevallen van operaties die, ook al wordt de drempel van geweldgebruik niet bereikt, onder de definitie van bedreiging met geweld vallen, zoals bedoeld in artikel 2, lid 4, van het VN-Handvest. Ten slotte kunnen cyberoperaties die de drempel niet bereiken, nog steeds in strijd zijn met het internationaal recht en gelijkstaan aan een verboden interventie in de interne aangelegenheden van een andere staat. Definido como ‘un dominio caracterizado por el uso de la electrónica y el espectro electromagnético para almacenar, modificar e intercambiar datos a través de sistemas en red e infraestructuras físicas asociadas’, el ciberespacio es creado por personas para las personas. Sin embargo, no siempre ocurre así. Las operaciones cibernéticas realizadas por los Estados pueden equivaler al uso de la fuerza. No obstante, las opiniones sobre el umbral que se debe alcanzar difieren, existiendo diversas teorías sobre cuándo una ciber-operación constituye uso de la fuerza. Además, existen casos de operaciones que, a pesar de no alcanzar el umbral de uso propiamente dicho, entran sin embargo dentro de la definición de amenaza de uso de la fuerza, según el artículo 2 (4) de la Carta de la ONU. Finalmente, las operaciones cibernéticas que no alcanzan dicho umbral pueden, no obstante, seguir siendo contrarias al Derecho Internacional, constituyendo una intervención prohibida en los asuntos internos de otro Estado. Definito come ‘un dominio caratterizzato dall'uso dell'elettronica e dello spettro elettromagnetico per memorizzare, modificare e scambiare dati tramite sistemi in rete e infrastrutture fisiche associate’ il cyberspazio è creato dalle persone per le persone. Tuttavia, non è sempre così. Le operazioni cyber condotte dagli Stati possono equivalere all'uso della forza. Le opinioni, tuttavia, per quanto riguarda la soglia che deve essere oltrepassata sono diverse e ci sono differenti teorie su quando un'operazione cyber costituisca uso della forza. Inoltre, ci sono casi di operazioni che, pur non raggiungendo la soglia di utilizzo, rientrano nella definizione di minaccia all’uso della forza, ai sensi dell'articolo 2, paragrafo 4, della Carta delle Nazioni Unite. Infine, le operazioni cibernetiche che non raggiungono la soglia possono tuttavia essere contrarie al diritto internazionale, costituendo un intervento vietato negli affari interni di un altro Stato. Der Cyberspace, der definiert wird als ‘ein Bereich, gekennzeichnet durch den Gebrauch der Elektronik und des elektromagnetischen Spektrums, um Daten über vernetzte Systeme und dazugehörige physische Infrastrukturen zu speichern, zu ändern und auszutauschen’, wird von Menschen für Menschen geschaffen. Dies ist allerdings nicht immer der Fall. Cyberoperationen, die von Staaten durchgeführt werden, können der Anwendung von Gewalt gleichkommen. Allerdings gehen die Meinungen über die zu erreichende Schwelle auseinander, und es gibt verschiedene Theorien zur Frage, wann eine Cyberoperation die Anwendung von Gewalt ausmacht. Außerdem gibt es Fälle von Operationen, die als Androhung von Gewalt im Sinne von Artikel Volume 2 (Issue 4) der Charta der Vereinten Nationen bezeichnet werden können, und dies obwohl die Schwelle der Gewaltanwendung nicht erreicht wird. Schließlich können Cyberoperationen, die die Schwelle nicht erreichen, trotzdem gegen das Völkerrecht verstoßen, und somit ein verbotenes Eingreifen in die inneren Angelegenheiten eines anderen Staates darstellen.

Silencio. The Co-creation of a New Music Theatre Piece.

De 21e eeuw wordt gekenmerkt door een enorme diversificatie van de performance praktijken binnen het New Music Theatre. En daar is nog weinig over geschreven vanuit het perspectief van de acteur-muzikant. Dit artikel focust op Silencio, een gecocreëerd New Music Theatre-stuk voor een acteur-trompettist. Het brengt de interacties in kaart die plaatsvinden tussen de acteur-muzikant en de componist, en het biedt een theoretisch kader voor de ontwikkeling van creatieve processen in multidisciplinaire cocreaties.

Spondyloartritis in 2020: vroegtijdige diagnose maakt het verschil!

Spondyloartritis (SpA) beschrijft een groep van ogenschijnlijk verschillende inflammatoire musculoskeletale aandoeningen, die evenwel een aantal klinische, genetische en pathofysiologische kenmerken gemeenschappelijk hebben. Het afgelopen decennium werd gekenmerkt door een geleidelijke paradigmashift waarbij de klassieke fenotypische benadering (met historische ziektebeelden zoals spondylitis ankylosans en psoriasis artritis) meer en meer aan belang verliest ten voordele van een allesomvattend SpA-concept. Meer specifiek is het klinisch denken nu georiënteerd op een globale SpA-diagnose waarbij axiale dan wel perifere symptomatologie op de voorgrond staat. Dit artikel bespreekt de rationale van het SpA-concept, het klinische beeld met inbegrip van elementen die moeten aanmoedigen tot een snelle verwijzing naar een reumatoloog en het belang van educatie.

Landschappelijke authenticiteit

Landschappelijke authenticiteit heeft te maken met ruimtelijke kwaliteit en identiteit. Hierbij spelen oriëntatie in tijd en ruimte een rol, maar ook schoonheid, (multi)functionaliteit, ecologische variatie en samenhang. De verscheidenheid aan verbanden en interactie tussen deze aspecten maakt landschappelijke authenticiteit een complexe zaak. In deze bijdrage wordt betoogd dat wij landschappelijke authenticiteit kunnen begrijpen door het landschap in samenhang te bekijken: als levend systeem, geschiedenis en ruimtelijke beleving. Het landschap verandert altijd, zelfs zonder menselijke tussenkomst. Leesbaarheid van het landschap is een belangrijke factor voor de waarneming en waardering ervan. De rol van tijd is evident en wordt gekenmerkt door een selectief en incrementeel proces waarbij sommige structuren blijven en worden aangepast en andere plaatsmaken voor nieuwe. Landschappelijke authenticiteit heeft niets te maken met het fixeren van het landschap zoals het is; een landschap kan niet onveranderd behouden blijven, daar het zelf het resultaat is van continue transformatie. Het begrijpen van de ontwikkeling van het landschap is dus evenzo belangrijk als het zichtbare resultaat.

Het “dropped head”-syndroom: casusbeschrijving en literatuuroverzicht

Het “dropped head”-syndroom is een klinische aandoening gekenmerkt door zwakte van de cervicale extensorspieren. De brede differentiaaldiagnose wordt uitgewerkt, met inbegrip van beeldvorming, bloedanalyse, emg, spierbiopsie en genetische studie.

Renale relaxatie ter preventie van renale burn-out: een praktische gids

Dit verhalend overzicht schetst het concept van renale relaxatie op basis van de meeste recente inzichten, onderbouwd door adviezen uit bestaande richtlijnen voor chronisch nierlijden. Een gemeten of geschatte glomerulaire filtratiesnelheid (glomerular filtration rate of GFR) weerspiegelt de som van de activiteit van alle nefronen. Wanneer een hoge filtratiecapaciteit wordt opgelegd aan een uitgedund aantal nefronen, zullen ze hypertrofiëren. Door die glomerulomegalie wordt een secundaire focale en segmentaire glomerulosclerose (FSGS) ingeleid. Die entiteit is gekenmerkt door een evolutieve proteïnurische nefropathie. Om de verdere achteruitgang van de nierfunctie te vertragen wordt in overleg met de huisarts en de nefroloog een gecombineerde aanpak ingesteld. In een eerste fase zal de GFR nog verder kunnen afnemen. Die initiële afname van de GFR benoemen we als renale relaxatie.

It's the demography, stupid!

De arbeidsmarkt in Vlaanderen werd de voorbije jaren gekenmerkt door een historische daling van het werkloosheidscijfer – tot 2,9% in het vierde kwartaal van 2019 – en een dienovereenkomstige toename van de arbeidsmarktkrapte (STATBEL, 2020; WSE, 2019). Ook nationaal bereikte het werkloosheidscijfer in 2019 zijn laagste peil sinds 1975 (figuur 1a). Het toenemende onevenwicht tussen vraag en aanbod leek condities te creëren die de komende jaren zouden kunnen leiden tot een langverwachte inhaalbeweging van groepen die tot dan toe werden gekenmerkt door een minder gunstige arbeidsmarktpositie, waaronder mannen – maar vooral vrouwen – met een migratieachtergrond. Het uitbreken van een pandemie in het voorjaar van 2020 lijkt dat toekomstperspectief van de ene dag op de andere op losse schroeven te hebben gezet. Een forse krimp van het bbp lijkt in 2020 onafwendbaar, en ook de vrees voor een langdurige economische recessie neemt toe (Gopinath, 2020; NBB, 2020). De discussie over arbeidsmarktkrapte heeft plaatsgemaakt voor bespiegelingen over de huidige piek in tijdelijke werkloosheid, en de mate waarin die zich op termijn zal vertalen naar stijgende werkloosheidscijfers. De gedifferentieerde impact van eerdere recessies suggereert dat ook ditmaal een toename van de werkloosheid zich disproportioneel zal laten voelen in de positie van arbeidsmarktintreders, 50-plussers, personen met een migratieachtergrond en personen met een beperking.

De invloed van werkomstandigheden in Nederlandse distributiecentra op inzetbaarheidsovertuigingen van Hongaarse free movers

Bij hun transitie naar de arbeidsmarkt van West-Europese EU-lidstaten komen Midden- en Oost-Europese free movers vaak terecht in laagbetaalde banen met precaire werkomstandigheden. Centraal in dit onderzoek staat de vraag hoe Hongaarse free movers hun inzetbaarheid beleven in de context van hun levensloop, hun opleiding, hun ervaringen in Nederland en de werkomstandigheden in Nederlandse distributiecentra. Uit analyse van 18 fenomenologische interviews blijkt dat Hongaarse free movers vaak te maken hebben met precaire werkomstandigheden in distributiecentra, die leiden tot de onmogelijkheid om Nederlands te leren, uitputting van energiereserves en een onzekere financiële situatie. Vaak valt dit samen met een levensloop die wordt gekenmerkt door verlieservaringen, waardoor ook werknemers met een voltooide vervolgopleiding en relevante werkervaring de overtuiging missen dat zij een baan zullen vinden die zij werkelijk ambiëren. Deze bevinding is in overeenstemming met de conservation of resources theory, die stelt dat het verlies van hulpbronnen leidt tot stress en onzekerheid, wat proactief gedrag dat nodig is voor het verbeteren van een positie op de arbeidsmarkt hindert.

Ouderlijke tewerkstelling bij gezinnen met een kind met een handicap in België: een kwestie van sociale achtergrond?

Tijdens de afgelopen decennia werden aanpassingen aan het welzijnsbeleid in veel welvaartsstaten vormgegeven door de idee dat betaalde arbeid de beste waarborg is voor inkomenszekerheid en sociale integratie. Bijgevolg werden beleidshervormingen gekenmerkt door een focus op activering. Voor gezinnen met kinderen met een handicap kan het streven naar (meer) tewerkstelling problematisch zijn. Deze kinderen hebben namelijk meer zorg nodig, wat de arbeidsmarktparticipatie van hun ouders (nog meer) belemmert. Tegelijkertijd wonen ze vaker in gezinnen met kwetsbare sociale achtergrondkenmerken die samenhangen met lagere tewerkstellingskansen. De interactie tussen handicap en sociale achtergrond wordt tot nu toe echter over het hoofd gezien in de literatuur rond ouderlijke tewerkstelling.

De natuur aan zet. Ontstaansgeschiedenis van Maria Lucia Cruz Correia’s performance Voice of Nature: The Trial

De artistieke praktijk van de Belgisch-Portugese kunstenares Maria Lucia Cruz Correia wordt gekenmerkt door een grondige aandacht voor de ecologische uitdagingen en wandaden die het hedendaagse antropoceen typeren. Correia gaat steevast op zoek naar de meest doeltreffende strategieën om haar toeschouwers in de milieuproblematiek te betrekken en hen aan te sporen tot actie. Gebaseerd op een interview met de kunstenares, wil dit artikel inzicht bieden in de strategieën die ze aanwendt en de ontstaansgeschiedenis van haar meest recente project Voice of Nature: The Trial.The artistic practice of the Belgian-Portuguese artist Maria Lucia Cruz Correia is characterised by a rigorous attention to the ecological challenges and misdeeds typical of the contemporary anthropocene. Correia always seeks the most effective strategies to involve her spectators in environmental issues and encourage them to take action. Based on an interview with the artist, this article aims to provide insight into the strategies she employs and the genesis of her most recent project Voice of Nature: The Trial.