Dante's Gluttons

Dante’s Gluttons: Food and Society from the Convivio to the Comedy explores how in his work medieval Italian poet Dante Alighieri (1265-1321) uses food to articulate, reinforce, criticize, and correct the social, political, and cultural values of his time. Combining medieval history, food studies, and literary criticism, Dante’s Gluttons historicizes food and eating in Dante, beginning in his earliest collected poetry and arriving at the end of his major work. For Dante, the consumption of food is not a frivolity, but a crux of life in the most profound sense of the term, and gluttony is the abdication of civic and spiritual responsibility and a danger to the individual body and soul as well as to the collective. This book establishes how one of the world’s preeminent authors uses the intimacy and universality of food as a touchstone, communicating through a gastronomic language rooted in the deeply human relationship with material sustenance.

Medieval Interpretation of Phonation Through the Divine Comedy, by Dante Alighieri

The anatomic and medical knowledge of people throughout history is unexpectedly evident in some of the poems and texts written by intellectuals of the time. This article attempts to understand the conception of laryngology in the Middle Ages by analyzing the Divine Comedy, written by the Italian poet Dante Alighieri (1265-1321) at the beginning of the 14th century. In the text, Dante mentions the throat several times. He recognizes that the larynx has the dual functions of allowing respiration (dead souls recognize that the poet is alive through movement of his throat when breathing) and speech (souls with their throat cut cannot speak). However, Dante does not seem to know of the existence of vocal cords, thinking that it is the tongue that allows for word formation. In general, Dante’s poem indicates that the anatomy and function of the throat were known during the medieval period, although this knowledge was not precise.

Dante Alighieri – poeta i filozof czasu kryzysu

W artykule dokonano interpretacji dorobku filozoficznego i poetyckiego Dantego Alighierego w kontekście kryzysów jego drogi życiowej. Dante doświadczył w swoim życiu zdarzeń, które były znaczące dla jego rozumienia samego siebie i świata. Takim bardzo osobistym doświadczeniem była nieodwzajemniona miłość do Beatrycze Portinari, a zwłaszcza jej śmierć w młodym wieku. Ponadto bardzo trudnym okresem w życiu Dantego była działalność polityczna i piastowanie urzędów publicznych w rodzinnej Florencji, co uwikłało go w konflikt stronnictw gibelinów i gwelfów i skazało na tułaczkę do końca życia. Wspomniane wydarzenia można określić mianem „kryzysów” Dantego, były one bowiem zwrotnymi momentami w jego życiu, wymagającymi podjęcia pewnych ważnych decyzji. Słowo „kryzys”, zgodnie ze swym greckiego źródłosłowem, oznacza podejmowanie decyzji w celu zmiany dotychczasowego sposobu myślenia oraz stylu życia. W artykule została postawiona teza, iż twórczość florenckiego poety można interpretować i rozumieć jako wyraz kryzysu, jakiego doświadczył, ale przede wszystkim sposobu wychodzenia z kryzysu, co uwidacznia się w podjęciu przemyślanych egzystencjalnych decyzji. Włoski poeta był także znakomitym filozofem, na co wskazują jego traktaty filozoficzne i dzieła poetyckie, albowiem potrafił połączyć zasady średniowiecznej filozofii scholastycznej z uprawianą poezją. Filozofia odegrała także znaczącą pozytywną rolę w jego życiu i przyczyniła się do wypracowania pełnej nadziei i optymizmu wizji świata i człowieka, która stanowi zasadnicze i ponadczasowe przesłanie jego twórczości.

Introduction

The year 2021 has come exactly 700 years after the death of Dante Alighieri, one of the greatest authors of world literature. The Polish Classical, Romantic and Catholic traditions had been drawing from his works by the handful, and especially from the Divine Comedy. Dante was near and dear to many generations of our ancestors, accompanying them on the various levels of education, throughout middle school, high school and university. For the learning youth, he was a mentor and teacher who presented human nature in its all dimensions, from atrocity to heroism and holiness. In times of confusion that we are living through, when not only as individuals and communities, but as the entire Western civilization we have found ourselves in the “dark woods” (una selva oscura) to be preyed upon by the three beasts (le tre fiere): pride, greed and lust, Dante remains a beacon and inspiration for all those who believe that there is an objective truth and universal values that apply to all people regardless of race, nationality or social status.

Wstęp

W 2021 roku przypada 700. rocznica śmierci Dantego, jednego z największych twórców literatury światowej. Polska tradycja klasyczna, romantyczna i katolicka przez wieki czerpała pełnymi garściami z jego dzieł, a szczególnie z Boskiej Komedii. Dante był bliski wielu pokoleniom naszych przodków, towarzysząc im na kolejnych szczeblach edukacji: gimnazjalnej, licealnej i uniwersyteckiej. Dla uczącej się młodzieży był mentorem i nauczycielem ukazującym naturę ludzką w pełnym jej wymiarze – od bestialstwa po heroizm i świętość. W czasach zamętu, którego obecnie doświadczamy, kiedy nie tylko jednostki i wspólnoty, ale wręcz cała zachodnia cywilizacja znalazły się w „ciemnym lesie” (una selva oscura) i zostały wydane na łup trzech bestii (le tre fiere): pychy, chciwości i pożądliwości, Dante Alighieri pozostaje drogowskazem i natchnieniem dla ludzi podzielających przekonanie, że istnieje prawda obiektywna oraz wartości uniwersalne, które wiążą wszystkich ludzi bez względu na rasę, narodowość i status społeczny.

Medicine and Pharmacy in the works of Dante Alighieri (1265-1321)

The 700th commemorative year of Dante’s death began on 25 March 2021, the day of the Annunciation of the Lord, of the creation of the world, the New Year’s Day in old Florence according to ab Incarnatione. On 25 March 2021, Holy Father Francis published the apostolic letter Candor Lucis Aeternae solemnly uniting the voice of the catholic church with the chorus of all the ones honoring the memory of the illustrious poet Dante Alighieri. In professional fraternity the voices of the guild colleagues join in, physicians and pharmacists, descendants of those in Arte dei Medici e degli Speziali, which proudly included among their members Dante Alighieri, at the crossing between the 13th and 14th centuries.